Prace interwencyjne

środa, 02.02.2011 14:16

Prace interwencyjne

Prace interwencyjne to zatrudnienie osoby bezrobotnej przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy.

Kto może zorganizować prace interwencyjne?

Organizatorem prac interwencyjnych może być pracodawca, a także przedsiębiorca nawet jeśli nie zatrudniał do tej pory pracowników.

Kogo można zatrudnić w ramach prac interwencyjnych?

Do zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych mogą być skierowane osoby zarejestrowane w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotne, znajdujące się w szczególnej sytuacji na rynku pracy, w szczególności:

osoby bezrobotne w wieku do 25 lat;
długotrwale bezrobotni;
bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;
kobiety bezrobotne, które po urodzeniu dziecka nie podjęły zatrudnienia;
bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;
bezrobotni niepełnosprawni;
bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;
bezrobotni po zakończeniu kontraktu socjalnego;

Co należy zrobić aby zorganizować prace interwencyjne?

Aby zorganizować prace interwencyjne pracodawca musi złożyć: wniosek o organizacje prac interwencyjnych wraz z formularzem informacji o otrzymanej pomocy publicznej oraz zgłoszenie wolnego miejsca pracy;

Do wskazanych wyżej dokumentów ponadto należy dołączyć: kopię zaświadczenia o wpisie do ewidencji lub odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub inny dokument potwierdzający formę organizacyjno - prawną pracodawcy , REGON oraz NIP.

Wysokość pomocy

Dla pracodawcy zawarcie umowy o organizację prac interwencyjnych oznacza pomoc w formie refundacji części kosztów poniesionych na wynagrodzenia oraz części składek na ubezpieczenia społeczne za zatrudnionego bezrobotnego.

Miesięczna refundacja za jedną osobę skierowaną do wykonywania prac interwencyjnych w:

pełnym wymiarze czasu pracy nie może przekroczyć 100% zasiłku dla bezrobotnych oraz składek na ubezpieczenie społeczne od kwoty refundowanej;
połowie wymiaru czasu pracy nie może przekroczyć połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz składek na ubezpieczenie społeczne od kwoty refundowanej;

Wysokość pomocy dla pracodawcy podlegającemu przepisom pomocy publicznej nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą to całkowity koszt zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres 12 lub 24 miesięcy.

Okres refundacji

Okres refundacji uzależniony jest od statusu osoby bezrobotnej skierowanej do wykonywania prac interwencyjnych oraz od wymiaru czasu pracy, tj.:

osoby do 25 roku życia, niepełnosprawni, długotrwale bezrobotni oraz kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka mogą być refundowane maksymalnie do 12 miesięcy;
osoby powyżej 50 roku życia mogą podlegać refundacji w ramach prac interwencyjnych maksymalnie do 24 miesięcy, pod warunkiem pozostawania bezrobotnym przez okres co najmniej 24 miesięcy;
bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego, bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia, bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia oraz bezrobotni, którzy zakończyli udział w kontrakcie socjalnym mogą być refundowani ze środków Funduszu Pracy do 6 miesięcy;

Zatrudnienie osoby bezrobotnej skierowanej do wykonywania prac interwencyjnych w połowie wymiaru czasu pracy może być refundowane do 6 miesięcy.

Warunki

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawcy, u którego nastąpił spadek zatrudnienia:

w ogólnej liczbie pracowników w wyniku redukcji etatów;
wśród pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji na rynku pracy;

Pracodawca podlegający przepisom pomocy publicznej zawiera, ze skierowaną osobą bezrobotną znajdująca się w szczególnej sytuacji na rynku pracy, umowę o pracę na okres co najmniej 12 miesięcy i nie może jej zwolnić z innej przyczyny niż naruszenie obowiązków służbowych.

Pracodawca, który zamierza zorganizować prace interwencyjne, nie może:

posiadać zaległości w odprowadzaniu składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz nie może zalegać z należnościami podatkowymi wobec Urzędu Skarbowego;
przeciwko niemu toczyć się postępowanie upadłościowe, a także nie może być zgłoszony wniosek o likwidację, upadłość;
być w okresie 365 dni przed złożeniem wniosku skazany prawomocnym wyrokiem za naruszenie praw pracowniczych oraz nie może być objęty postępowaniem wyjaśniającym w tej sprawie;
znajdować się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 06 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. (Dz. U. UE L 214 z dnia 9 serpnia 2008r)